Pelgrimsfamilie

  • Dag 54/55/56/57/58
  • Op 30/31 augustus 1/2/3 september 2018
  • Overnachtingsplaatsen: Les Cars/La Coquille/Thiviers/Sorges/Perigeux
  • Dagafstanden: 22/23/18/18/25
  • Totale afstand: 1199 km

Het begint drukker te worden op de Voie de Vezelay, de weg van Vezelay naar Saint Jean Pied de Port. Druk wil zeggen dat er zeker zo’n 5 a 6 andere pelgrims op hetzelfde traject lopen. De laatste twee  nachten  sliep/slaap ik in gites van de plaatselijke St.Jacobsorganisatie die gerund worden door vrijwilligers, de hospitalero’s . Supergezellig, samen eten met de pelgrimsfamilie voor een dag,en dan iedereen  naar de slaapzaal , net een kinderfeestje….Stel je maar voor: Krakende  stapelbedden, kreunende matrassen,  piepende vloeren en , last but not least, snurkende  en  kuchende medepelgrims …!! Ik kan er -nog – niet aan wennen.  Oordopjes geprobeerd in verschillende materialen maar die drukken vervelend in mijn oren en het geluid hoor ik nog steeds. Dus dat is wel een dingetje voor mij. Als yogi zou ik me toch moeten kunnen ontspannen op welke plek dan ook…vind ik zelf, alleen de praktijk blijkt anders. Lig ik te wachten tot het weer licht is en iedereen opstaat. Lekker gezellig samen ontbijten en iedereen vervolgd  zijn of haar weg, soms een stukje samen, soms alleen. Vaak met dezelfde eindbestemming….de volgende gite !!.  Wat me qua slapen beter bevalt is  de pelgrimsopvang door gastgezinnen. Dit zijn vaak mensen die zelf de Chemin of de Camino hebben gelopen. Meestal slaap ik daar in een eigen kamer en de familie kookt  ‘s avonds en maakt ook het ontbijt. Bij het uitwisselen van ervaringen komt voor de gastgezinnen de Camino weer (opnieuw) tot leven, voor de pelgrim geeft het een thuis voor een nacht. Pelgrimsfamilie is er overal op de Camino.

Gastfamilie Morain (les Americains) in La Coquille
Gastfamilie Wykes (Les Anglais) in Les Cars

Ik loop nu door de prachtige Dordogne  en passeerde zaterdag Thiviers,  waar ik de afgelopen 6 jaar telkens een week in de zomer naar toer reisde voor de Critical Alignment Yoga  van Gert van Leeuwen in Nartheac.  Thiviers voelt een beetje thuis, een bekende plek, maar nu kom ik er te voet binnenlopen. Dat is toch heel anders dan met de trein uit Parijs/Limoges. Heel erg vreemd voelt het, veel intenser. Het is markt op zaterdag is knetterdruk, ik herken het terras aan de markt, de winkeltjes, de straatjes, de bar van de Nederlandse eigenaren… Jee ik ben hier in acht weken tijd helemaal naar toe gewandeld, voetje voor voetje. Vorig jaar liep ik na de yogaweek een stukje Chemin van Thiviers naar Nesgrondes om te proeven hoe het zou zijn om hier te lopen, een jaar later loop ik hier weer en ben ik zo blij dat mijn plan om de Camino te gaan lopen zich aan het ontvouwen is en realiteit is geworden…

In Vessem bij mijn allereerste overnachting van deze tocht hoorde ik van de hospitalero’s dat er een dag later nog een pelgrim zou komen die naar Santiago doorliep, en dat was Marco. In Vezelay, zag ik in het grote pelgrimsboek dat ie net vertrokken was en dus voor mij liep. En dan nu in de gites van Sorges liep ik hem tegen het lijf. Echt een mooie ontmoeting. We hebben veel verhalen te delen en lopen samen verder.

Bekend terrein….maar voor het eerst te voet vanuit Eindhoven


Commentaren: 5

  • Mathilde (woensdag, 05 september 2018 00:18)Oh, wat leuk, Marion, dat je op ‘bekend’ terrein bent en ervaart dat het heel anders aanvoelt. Jammer dat Gert er niet was. En wat apart he, dat het twee maanden lopen is. Voor mij klinkt het kort en snel. En voor jou? Heb je nog enig besef van tijd? Hoe doen je voeten het? Ik lees niks over blaren en schoenen die niet fijn zijn.
    Ik weet dat he niet kunt antwoorden, maakt niet uit.

    Veel plezier verder, succes met de snurkers, of toch maar beter bij gastgezinnen.
    Liefs,
    Mathilde
  • #2Jan (woensdag, 05 september 2018 15:57)Hoi Marion,
    Inderdaad bekend terrein en als je nagaat hoe ver het met de trein is dan vind ik dit al een prestatie van wereldformaat (zonder naar het einddoel te kijken ;-))
    Loopse en tot de volgende blog.

    liefs,
    Jan
  • #3Lummy (woensdag, 05 september 2018 18:20)lieve Marion, ook al is het niet zo bedoeld (om een prestatie neer te zetten) , ik vind het een superknappe prestatie van je!!
    En wat fijn dat het zo goed gaat – dat je je oude droom kunt realiseren, dat je doet wat je zo graag wilde doen .
    Veel liefs en dikke kus! lummy
  • #4Geert Jan (zaterdag, 08 september 2018 13:40) He schoonzusje, wat gaat het je goed af het wandelen ( met en toe een dipje….)
    Dat slapen met anderen zou ik ook lastig vinden en hoop dat je veel gastadressen gaat tegenkomen. Ik hoor je niet over je hielspoorklachten en hoop dat dit euvel naar de achtergrond verdwenen is. Veel moed en doorzettingsvermogen! Nog even en ik mag 2 maanden weg…. x GJ
  • #5Peter en Babette (zondag, 09 september 2018 13:42) Hey Marion, supergaaf dat je nu een jaar na de yogaweek weer in de Dordogne bent. Hou vol en gewoon stapje na stapje doorlopen. Groetjes uit Best van Peter en Babette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s