Waar is nou die Post-Camino-blues?

Wandelen doe ik nog steeds dagelijks. Flink wat kilometers als een soort afkick en afwen programma. Ik moet gewoon lopen….Ik heb nog vrij tot het begin van het volgende jaar…wat heerlijk. Een overvloed aan tijd voelt enorm rijk. Geen haast, ook al zo’n mooi geschenk.

Mijmerend over die mooie Camino, zet ik hier nog een aantal mooie herinneringen bij elkaar.

Ik voel me gezegend, een dankbaar pelgrimshart……dank allemaal voor jullie meeleven, meelezen en steun.

To be continued….



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s