Camino magie

  • dinsdag 5 maart 2019, dag 6
  • Valenca-Mos 28 km
  • totaal 170 km

“Neef Jan” voorziet me van een zak vers fruit en neemt nog even de route met me door om uit het fort te komen. Nietsvermoedend loop ik door de onderdoorgang aan de zijkant van het fort en onderlangs de dikke muren richting de brug naar Spanje . In de muur zie ik waar het pad eronderdoor uitkomt. Dat was de plek die ik gisteren niet kom bereiken vanwege het“zwart gat”.Tot mijn grote verbazing zie ik een pelgrim daar vandaan komen. Huh??? Ik vraag hem hoe hij daar terecht is gekomen…Hij had gewoon de de gele pijlen gevolgd en er was gewoon een doorgang door de wegopbreking. .Ik ben “flabbergasted”. Gisteren leek dat toch heel anders en “neef Jan” bevestigde mijn ervaring. Snap jij het?? Laten we het houden op Camino magie…iedereen krijgt zijn of haar ervaring die nodig is ….Paulo Coelho’s boek over de weg naar Santiago staat bol van dit soort magie…Deze gebeurtenis is duidelijk een metafoor voor mij….ik wil weg (het zal weer eens niet, dat is mijn basisstrategie…) maar de weg is geblokkeerd. Nee, eigenlijk was er geeneens een weg…..Genoodzaakt om te blijven vind ik schitterend onderdak en liefdevolle opvang bij (soort van ) familie… (wel bankpas bij je hebben) Tja, hier ga ik nog maar eens even mee lopen….Na een ontbijtje bij de kathedraal van Tui, loop ik de schitterende alternatieve route naar Porrino, langs de rivier, een paar kilometer langer dan de oorspronkelijk route langs eindeloze industrieterreinen. Marita ontmoet ik toevallig in Porrino, waar we lunchen en we samen in een deuk liggen om mijn “mijn magische zwarte gat ervaring “ want ook zij had geen problemen met het verlaten van het fort. Maar zij had de afslag maar de alternatieve route niet kunnen vinden en 10 km langs de snelweg en industrieterrein moeten lopen. Ieder krijgt zijn eigen gepersonaliseerde Camino, concludeerden we. We lopen dezelfde route op dezelfde dag en hebben totaal andere ervaringen.
s’Middags begint het heel hard te regenen en het houd niet meer op .” Kan ik eindelijk mijn nieuwe gamashen uitproberen” dacht ik nog, maar blijkt dat ik eerst mijn schoenen uit moet doen om ze aan te kunnen trekken. Tegen de tijd dat ik daar achter ben ben ik al compleet doorweekt, dus maar beter doorlopen. Kleddernat en koud eindigt de tocht vandaag in de albergue van Mos, waar het binnen ook koud en vochtig is . Zo’n 12 pelgrims zijn hier, ouderwets in een slaapzaal met stapelbedden. Ik snap echt niet waar al die nu vandaag komen. In Portugal waren en nauwelijks pelgrims en hier bij bosjes. Jonge Duitse studenten zijn in de meerderheid. Mmmm, wel weer even wennen, met zoveel mensen in een slaapzaal. De wasmachine en droger draait overuren, over hangt regenkleding uit te druipen…..dit brengt een soort van gezellige, klamme, kille, saamhorigheid. Met Marita sprint ik door de harde regen naar een bar , waar het lekker warm is en we onze regenkleding en schoenen bij de haard drogen. Helaas alles weer nat op de 3 minuten durende terugweg naar de albergue. Welterusten dan maar….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s