Mooi groen is het hier

  • donderdag 7 maart 2019, dag 8
  • Arcade – Caldas de Reis 35 km
  • totaal 223 km

Gisteren had mijn Camino maatje Marita steeds meer last gekregen van haar scheenbeen en ondanks het koelen met ijs was het vanochtend nog steeds erg pijnlijk en dik. Het einde van haar Camino, moest ze concluderen. Een dezer dagen zal ze de bus nemen naar Santiago en daar zullen we elkaar opnieuw ontmoeten.

Ik vertrek een beetje ontdaan, maar dat lost op een gegeven moment ook weer op, iedereen loopt zijn of haar eigen Camino, en wij zien elkaar weer snel. De weersvoorspelling ziet er niet echt geweldig uit. Na 10 uur ochtends zou het voornamelijk regenen. Het loopt prachtig in de vroege ochtend. Door het bos met paden omzoomd door oude bemoste stenen. Bij een beklimming van een “beek” gutst het water naar beneden, het is erg glad en erg spannend en ik krijg doorweekte schoenen. Voor Pontavedra begint het te regenen, mijn gamashen had ik al aan, poncho eroverheen en laat maar komen, die regen. Pontavedra heeft voor mij geen charme, veel auto’s en veel uitlaatgassen. Het duurt eindeloos voor ik erdoorheen ben gelopen.. Dan is er van binnen een heel gesprek gaande, dat gaat ongeveer als volgt: “Relax…dit is het”. antwoord: “Ik wil groen en rust” ….”Ook stinksteden horen bij de Camino, geef op dat verzet”……. “jaahaa, ik weet het maar dat verzet loslaten is niet zo makkelijk als het stinkt en lawaaierig is” ……..Zowaar ben ik op een gegeven uit de stad . Verademing. Het is weer groen, ik hoor vogeltjes fluiten en .. zowaar een roodborstje. Voel me weer ruim en zacht en de “loopmachine” gaat lekker. Ik passeer een paar kleine dorpjes, zoek een plek om te overnachten maar er zijn alleen maar slaapzalen, Albergues ,en daar heb ik echt geen zin in vandaag, met alle natte spullen in zo’n koude herberg brrr. (eerlijk gezegd heb ik sowieso niet veel zin in auberges deze Camino) Een beetje verwend vind ik mezelf, maar weet ook dat ik goed voor mezelf mag zorgen, hypergevoelig mensje toch… …voor ik het weet stap ik Caldas de Reis binnen, nog steeds in de regen. Bij Pension Caldes krijg ik een eigen kamer voor 19 euro. De eigenaresse heeft ook een bar ernaast, met de originele naam Bar Caldas. Ze verwent mij met de heerlijkste tortilla ever en zelfgemaakte soep. Ik begin weer wat op te warmen en op te drogen. #Het leven is goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s