In de mist naar Santiago

  • zaterdag 9 maart 2019, dag 10
  • Padron – Santiago 26 km
  • totaal 269 km

Toch wel weer een beetje kriebels in de buik. Het voelt bijzonder om opnieuw Santiago binnen te lopen, nu geen 104 dagen , maar slechts 10 dagen onderweg. Een compleet andere ervaring . De sfeer is sereen en stil, mede door de mist die in de loop van de dag dikker wordt (en later in Santiago weer lijkt op te lossen) .

Omhult door die mist, wordt de laatste etappe naar Santiago een hele aparte ervaring. Vreemde taferelen ontvouwen zich in de mis, en laten me lachen en verbijsteren. Alsof de weg vandaag zegt: neem het leven maar niet te serieus. Het begin van deze tocht had ik de intentie van helderheid meegegeven, maar vandaag neemt de mist het over: er ontstaat een soort Jeroen Bosch achtige sfeer. Bijna magisch. Het begint ermee dat er een vrouw mij tegemoet loopt op een smalle stoep, ze glimlacht naar mij en op hetzelfde moment verstapt ze zich en valt languit voor me op de stoep, eerst op haar knieën en vervolgens met haar hele lijf op de grond. Vlak voor mijn voeten, echt waar. Ik schrik me kapot en help de vrouw overeind. De schade lijkt beperkt, ik klop haar broek af, die onder het zand zit, ze zegt “ gracias” en “buen Camino “ en ze loop verder de mist in. Vervolgens loop ik in een wazig stadje (ook al door de mist) van de route af omdat ik toe ben aan een pauze in een cafeetje of zoiets, Ik zag namelijk een bordje “bar 100 meter “. Het barretje is dicht , ik loop door en zie een Irish pub met nogal wat vreemde types binnen die om half 11 s’ochtends achter grote glazen Guinness zitten. Eigenlijk moet ik naar de WC, maar iets houd me tegen om hier binnen te stappen. Ik loop door en kom via een omweg bij een kapel die is opgedragen aan Maria Magdelena, daar wil ik binnen… maar helaas, de deur zit dicht. Ik neem voor het kerkje een pauze op een nattig bankje in de nattige mist met mijn nattige kleren en eet een banaan en stuk stuk chocola. Ik zie twee mannen, het is een tweeling, echt waar, ze zijn allebei erg dik en hebben allebei een flinke baard. Ze hebben dezelfde jas aan en tussen hun tweeën strompelt een schattige dreumes aan hun handen die net kan lopen. Huh, wat is dit, ik hoor mezelf grinniken. Voor ik het weet zijn de drie uit het oog verloren: ik wilde nog een foto nemen maar te laat , was dit wel echt? Een tijdje later kom ik bij een ander kerkje, er is een agressieve hond die me ernstig tegemoet blaft. Ook dit kerkje wil ik binnen, echt waar, ik wil hier een stempel halen, maar dat hondje blijft maar tegen me aan blaffen. “Stil mafkees”, roep ik nog, “hou je bek” maar dat helpt niet en bang ben ik allang niet meer. Een oud mevrouwtje doet de deur van de kerk open, ze nodigt me uit om binnen te komen, ze is de bloemstukken aan het verversen en zet een mooie stempel in mijn credential. Er is nog een hondje binnen, die lijkt precies op dat hondje buiten, maar deze blaft helemaal niet maar gaat voor mij voeten liggen “hallo mag ik effe door”. Na een tijdje verlaat ik het kerkje met de vreemde sfeer en het mevrouwtje en het hondje zwaaien me uit, echt waar. De blaffende hond is nergens meer te bekennen. Was de blaffende hond dezelfde als die stille hond bij de mevrouw? Ik snap het niet, grinnik van binnen. Magie. Even later kom ik in een dorpje een grote man tegen met het down-syndroom. Echt waar, hij wil mijn hand pakken en begint een onsamenhangend verhaal tegen me af te steken, in het Spaans nog wel (waarschijnlijk) Ik doe mijn best maar hier kan ik geen touw aan vastknopen, Ik glimlacht vriendelijk en de man wil me omhelzen, maar daar heb ik dus ik geen zin in want deze man is erg groot en sterk en ik weet niet of ik me daar nog uit kan losworstelen. Maak een soort duik onder zijn arm door en roep “gracias en adios dan maar”. En nu, als klap op de vuurpijl, echt waar, ik loop over een bospad in de mist, Santiago is nog een kilometer of 6, nog steeds geen cafeetje gezien en dus ook geen WC. Dacht ik net: “dan ga ik hier maar even tussen de bomen stoppen”. Veert er bij de bocht opeens een man overeind, dat is een pelgrim, dat zie ik zo. Meneer zat waarschijnlijk, mag ik hopen, zijn grote boodschap te doen in het bos, wat niet zo raar is, want er is hier al kilometers geen WC te bekennen. Maar ik kijk zo recht in zijn klokkenspel , ja hallo zeg, je gaat toch niet staan als er opeens iemand de hoek omkomt, dan blijf je toch gehurkt zitten!! Hij kijkt heel erg verschrikt en ik waarschijnlijk ook, dan kijk ik dus maar even heel discreet de andere kant op en loop snel voorbij. Gelukkig ben ik bijna in Santiago . Daar eindelijk een cafeetje gevonden , met WC, (die pelgrim had toch beter even door kunnen lopen). Als ik naar buiten loop is de mist bijna opgelost. De magie is voorbij, mijn Camino les is helder: blijf open voor het onverwachte, en geef er niet teveel betekenis aan, alles komt en gaat zo in zijn of haar eigen tijd. Dank je wel Camino. ..Ik kom aan bij de oude binnenstad, ik herken het hier, mijn hart begin sneller te kloppen….Aaaaaaaaa het plein voor de kathedraal. Ultra rustig, het is geen pelgrimsseizoen, sta ik hier in mij uppie toch even een traantje weg te pinken. Nog even naar het pelgrimsburo voor een credential, het is niet erg druk, dus ik hoef maar een paar minuten te wachten, wat een verschil met een paar maanden gelden, toen stond ik hier wel bijna een uur in de rij.

De vriendelijke pelgrimsman adviseert mij de Camino de Plata als volgende Camino. We zullen zien. Ik app Marita en even later komt ze naar het plein. Dan samen aan het bier. Blijkt dat de kamer die ik heb gereserveerd voor 16 euro uitzicht heeft op de kathedraal! Wat gaaf!!. S’avonds eten we tapas en we lachen wat af na deze vreemde dag. Een ontlading van 10 dagen intensieve Camino ervaringen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s