Waar ik ook heenga, hier ben ik thuis

  • maandag 11 maart 2019, dag 12
  • Santiago – Amsterdam – Eindhoven

Home is where the heart is, waar ik ga ga, ik ben altijd thuis.

Een iets andere interpretatie van thuis dan in het liedje van Gerard van de Maasakker, thuis is niet een plek op aarde, maar een plek in mezelf, altijd thuis waar ik ook ga……..

Waar ik ook heen ga….hier ben ik thuis.


Vandaag in vliegende vaart terug naar huis, het thuis waar mijn huis staat….want ik ben al thuis, tijdloos thuis…. Het zonnetje schijnt deze ochtend in Santiago de Compostela en samen met mijn rugzak ga ik nog even bij Jacobus langs en beloof het thuisgevoel te koesteren in mijn hart. En weer terug te komen als het daarvoor tijd is. Ik dwaal door de smalle straatjes. Wat een fijne stad is dit toch. Bij de bushalte voor de Zara komt de bus naar het vliegveld. Marita is er ook. Deze keer mogen mijn wandelstokken niet mee aan boord, maar wel gratis in de buik. We staat al in de rij voor het boarden als we horen dat er een stevige storm heerst boven Schiphol en we voorlopig nog niet zullen vertrekken. Mmmm, dan loopt mijn planning in de soep..en ben ik dus niet op tijd thuis om vanavond weer fris en fruitig voor mijn yogagroepen te staan. Gelukkig kan ik vervanging regelen. Relax….nog niet werken en nog niet haasten vandaag.

Een paar uur later stijgen we dan toch op. En heel symbolisch…ik kom erachter dat ik mijn stekker en oplaadkabeltje van mijn telefoon in het stopcontact heb laten zitten in mijn kamertje in Santiago. De stekker is er nog niet uit….ik blijf verbonden met deze magische stad…ik moet er echt om lachen van binnen, zelf op de terugreis is er nog Camino-magie.

De landing op Schiphol is erg ruig en schokkerig. De jonge Spaanse vrouw naast me knijpt in mijn hand en ziet een beetje wit…..ze omhelst me als we slingerend over de landingsbaan rollen. Jade appt me: “Mam stap lekker uit de trein in Utrecht, dan kunnen we elkaar ontmoeten”. Aangezien ik zeëen van tijd heb nu ik geen lesgeef, doe ik dat. Gezellig samen met mijn “kleintje” aan het bier in “Het gegeven paard”.

En zo eindigt mijn 2de camino deze maandagavond in Eindhoven. Zeer compact vergeleken met de 1e maar zeker niet minder bijzonder. Gegroet, Ultreia (hou vol, ga door en voorwaarts) , tot de volgende Camino….



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s