Mini rootsreis deel 2

  • 10/11/12/13 juli 2019
  • Lozen-Bree 16 km
  • Bree – Dilsen Stokkem 23 km
  • Dilsen Stokkem – Vilt 30 km
  • Vilt – Wittem 13 km
  • totaal 82 km

Het tweede deel van het Peerkepad begin bij het fietscafé in Lozen, waar Henk mij vorige keer heeft opgehaald. Vandaag brengt hij me daarnaar toe. Eerst nog even samen koffie drinken. Het is vakantietijd en knetterdruk op het terras. De route gaat langs het het kanaal, wat ik blijf volgen tot aan de buitenwijken van Bree. Hier ging ik vroeger als puber mee met mijn vriendin Ellen naar de caravan van haar ouders, die daar een seizoensplaats hadden. Nu zijn budget overnachtings mogelijkheden beperkt maar via Vrienden op de Fiets kan ik terecht bij een logeeradres een paar kilometer voorbij Bree. Een supermooie kamer bij een superaardige vrouw die ook de Camino eerder liep. Dat schept meteen een band. Ik slaap heerlijk in een fijn bed en tijdens het uitgebreide ontbijt hebben we veel te delen.

Dag twee door het Belgische land heeft weinig verrassingen in petto, langs kanalen, door bossen en door buitenwijken. Voor de tweede nacht heb ik alleen maar een hotel kunnen vinden. De Wissen in Dilsen Stokkem, gelegen op een prachtige locatie. Ik ben niet van het terras met uitzicht op de Maas weg te slaan. Het is hier keidruk en ik geniet van de reuring.

Op dag drie loop ik de mooiste route van dit deel: eerst steek ik met een pontje over naar Nederland, bij Berg aan de Maas. Dan loop ik via een smal pad langs het kanaal naar Elsloo. Hier woonden vroeger mijn opa en oma, dus ik herken de grote steen en de Martinuskerk en natuurlijk het kasteel, waar ik een koffiestop neem. Door het prachtige heuvelachtige bos via Geul en Meersen loop ik door naar Houthem. Ik bezoek de pelgrimspleisterplek St.Gerlach en bij Tivoli sla ik af naar Vilt waar ik logeer bij een adresje van Vrienden op de Fiets. Inmiddels is het stevig gaan regenen met dreigend onweer. Gelukkig klaart het later op en kan ik bij de plaatselijke frituur mijn buik vullen.

de laatste dag loopt ik vanaf Vilt via Valkenburg, Schin op Geul (heerlijke Limburgse Vlaai op het terras) en Wijlre naar Wittem. Een deel de route van vandaag liep ik eerder in omgekeerde richting als het pelgrimspad. De Gerarduskerk in Wittem is het eindpunt van het Peerkepad. Hier is het erg rustig. Voor mijn ouders was dit een hele speciale plek, waar ze vaak naar toe gingen. In het voorjaar was ik hier nog mijn moeder. Alhoewel ze het niet meer ten volle beseft, gaat ze bij het woord Wittem toch altijd weer een beetje glimmen. Ik steek een kaarsje als dank voor het goede verloop van deze tocht, voor mijn ouders en voor het leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s