The heart of life..

  • Dag 8 en 9
  • woensdag 26 februari : Dona Mencia-Castro del Rio 30 km
  • donderdag 27 februari: Castro del Rio – Santa Cruz 21 km
  • Totaal 203 km

Vandaag blijft het liedje van John Mayer: “the heart of life is good.” mij begleiden, via de oortjes ontelbare keren opnieuw afgespeeld op mijn ipod.

Dat liedje maakt deel uit van mijn playlist “Camino Mozarabe” die ik in de weken voor vertrek heb samengesteld met nummers die ik mooi vind of mij raken. En deze blijft hangen.

Prachtig zoals Mayer dat verwoord. “Pain throws your heart to the ground, love turns the whole thing around…but I know the heart of life is good.”

Dit simpele diepe weten loop ik nu. In elke stap, in het ritme van de stappen die zich aan een rijgen..the heart of life is good.

Vanochtend vroeg om kwart over zeven schoof ik aan de bar van Casa Antonio aan voor mijn ontbijtje. Ik had daarboven geslapen in een kamertje van het gelijknamige pension. Er zaten toch al wel minstens 10 mannen van oudere leeftijd. Gezellig toch? …Ik bestelde koffie en een pan tostada. (Het brood van gisteren wat even onder de grill gaat). Maar niemand at verder brood. En er stonden een paar flessen drank op de bar, pal voor mijn neus. En toen zag ik dat al die ouwe mannetjes aan de drank zaten…echt waar, om kwart over zeven s’ochtends. Ik viel natuurlijk volledig uit de toon, werd dan ook bekeken als een soort E.T. en de meneertjes lieten hun glaasjes nog eens vullen.

Zie je al die drankflessen op de bar?

Gisteren was het een stille lange wandeldag van Dona Mencia naar Castro del Rio via Baena. Tijd voor reflectie en proces. Alleenheid. De weg loopt voornamelijk door de olijfboomgaarden. Vanaf Baena volgt de Camino de loop van de rivier de Guadajoz. Ik begin te wennen aan het rechtlijnige patroon van de beplanting. Op de ongeasfalteerde wegen passeert af en toe een tractor. Soms hoor ik het geluid van een motorzaag, de olijfbomen worden gesnoeid. En af en toe een vuurtje waar de snoeisels worden verbrand. Eenvoudig boerenleven. Altijd schaduw voor in de buurt voor een korte of langere pauze. Eenvoud in het lopen.

Vuurtje beneden in de verte
Nog steeds op koers
De rivier de Guadajoz is een smal stroompje nu, het is erg droog geweest hier

Ik was vanmorgen net voor zonsopgang op pad. Gisteravond had ik met Marita afgesproken dat we elkaar vanmiddag zouden ontmoeten in Casa Jose in Santa Cruz. De Einzelgänger energie had alle ruimte gekregen en dan is het weer fijn samen. Morgen zullen we Cordoba bereiken, na 10 dagen lopen.

De Camino vanuit Castro del Rio volgt in eerste instantie een drukke weg. Niet veilig, met dat voorbijrazende verkeer rakelings langs me heen. Gelukkig na een paar kilometer een veldweg in. Een kilometer of 5 voor het dorp Espejo begin te weg stijgen. Bergop. De Camino kan me niet gelukkiger maken. Wat voelt dat heerlijk, dat klimmen. Zoveel power is er hier! Laat dit lijf maar bergop lopen. De temperatuur is heerlijk, richting de 20 graden en een zonnetje. Ik kan me voorstellen dat met 10 graden erbij dit een stuk minder aangenaam zal zijn. Februari is volgens mij de beste maand om hier te lopen.

Link om hier te lopen
5 km stijgen naar Espejo
Hostel en restaurant in Santa Cruz
Marita besteld twee bier en we krijgen twee koffie en een bakje olijven.. wat ging hier mis?😁

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s